ӘЛКЕЙ МАРҒҰЛАННЫҢ ПЕДАГОГИКАЛЫҚ ҚЫЗМЕТТЕРІ
С. Сұрағанов
Л.Н.Гумилев атындағы Еуразиялық ұлттық университеті, Астана қ.
Ғұлама ғалым Әлкей Хақанұлы Марғұланның тікелей оқытушылық қызметпен айналысқанын көрсететін бірнеше нақты мәліметтер бар.
Әлкей 1915 жылы Баянауылдағы үш кластық орыс мектебіне оқуға түсіп, орыс тілін үйреніп, әдебиет, есеп, тарих, жағрапия пәндерінен білім алып, мектепті 1918 жылу бітіріп шығады. Мектепте жақсы тәлім-тәрбие алған Әлкейдің өнер-білімге құштарлығы артып, үлкен қалаларға барып оқуды арман етеді.
1919-1920 жылдары Павлодар қаласындағы мұғалімдік курста оқып, мұғалім мамандығын алады да, содан соң 1920-1921 жылдары Баянауыл аудандық 1-ші дәрежелі екінші Далба мектебінде мұғалім болып қызмет істейді. 16 жастағы ауыл мұғалімі білімінің жеткіліксіздігін, толыспағынан сезіп, 1921 жылы Семей педагогикалық техникумына түседі. Оған сол оқу орнына түсуге себепші болған академик Қаныш Сәтбаевтың ағасы Әбікей Зейінұлы Сәтбаев болғаны туралы мынадай мәлімет бар:
Ә. МАРҒҰЛАН-ҚАЗАҚ МӘДЕНИЕТІНІҢ ТАРИХШЫСЫ:
АРХЕОЛОГ, ФОЛЬКЛОРШЫ, ЭТНОГРАФ ЖӘНЕ ҚАЗАҚТАНУШЫ
Ж. Исахметұлы, Р. Алиханова
Тараз мемлекеттік педагогикалық институты,
Тараз мемлекеттік педагогикалық институты жанындағы
Кіші ғылым Академиясы Жамбыл облыстық
«Дарын» мектеп-интернаты,
Тараз қ..
Қазақстан ғылымында этноархеологиялық жаңа ағымның негізін академик Әлкей Марғұлан қалады. Этноархеология зерттеулерінің басты объектісі болып халықтың материалдық мәдениеті, ал пәні—адамдардың іс-әрекет ерекшеліктері мен әлеуметтік қарым-қатынастарының өзіндік бет-бейнесі болып табылады. Кең байтақ қазақ жеріндегі көптеген ескерткіштер мен ашылмаған тарихи-мәдени құбылыстарды жаңаша зерттеуге бұл ғылымның әдіс-тәсілі маңызды рөл атқарады.
Әлкей Хақанұлының бай мұрасы, әсіресе оның Отан тарихын зерттеуде ұстанған методологиялық принциптері ғылымдағы бүгінгі өзгерістермен ұштасып жатыр.
Қазақтар жайлы гуманитарлық ғылымның тұтас саласын ұйымдастырушы—іс дегенде тынымсыз, табанды да қайратты, сырттан қарасаң әрқашан сабырлы көрінетін өте сезімтал әрі жаны нәзік, тағдырдың небір шырғалаңы мен соққысын көрген ғалым Ә.Марғұлан еді.
Рефераты
РЕФЕРАТ
на тему:
«Андроновцы. Бегазы – Дандыбаевская культура»
СОДЕРЖАНИЕ
ВВЕДЕНИЕ
1. АНДРОНОВСКАЯ КУЛЬТУРА
2. ХОЗЯЙСТВО АНДРОНОВЦЕВ
3. БЕГАЗЫ - ДАНДЫБАЕВСКАЯ КУЛЬТУРА
ЗАКЛЮЧЕНИЕ
СПИСОК ИСПОЛЬЗОВАННОЙ ЛИТЕРАТУРЫ
С освоением выплавки металла человечество входит в следующий период своего развития, названный археологами эпохой бронзы, так как основным материалом был сплав меди с оловом. Характерные признаки эпохи бронзы, последнего археологического периода доистории развитая металлургия в сочетании с комплексным земледельческо-скотоводческим хозяйством.
На территории Казахстана появляются новые культурные сообщества, продолжающие традиции неолита. Эти локальные группы были во многом схожи, что позволило выделить новую археологическую культуру - андроновскую.